Jeuk en huidklachten bij de hond

Jeuk is geen diagnose maar een symptoom, en dat is precies waarom zelf proberen zelden werkt. Dezelfde hond die krabt kan vlooien hebben, een grasaar tussen zijn tenen, een ontstoken oor of een allergie. De aanpak verschilt per oorzaak, dus de eerste stap is uitzoeken welke richting het op gaat.

Wat je op de huid ziet

Het LICG noemt als afwijkingen aan huid en vacht: kale plekken en een huid met wondjes, korstjes, rode plekken of veel schilfers. Dat is het rijtje waar je je hond op nakijkt. Kijk ook waar je hond zelf naartoe gaat: honden likken, bijten of krabben herhaaldelijk aan de plek die pijn doet of jeukt, en dat wijst je vaak vanzelf de weg.

Richting 1: vlooien, ook als je ze niet ziet

Begin hier, want dit is de meest voorkomende en de makkelijkst uit te sluiten oorzaak. Sommige dieren zijn erg gevoelig voor het speeksel van vlooien en kunnen daar een allergische reactie op ontwikkelen, waarbij ze zich tot bloedens toe kunnen bijten en krabben.

Het vervelende is dat je bij zo'n allergie nauwelijks vlooien hoeft te zien om er last van te hebben. Kam daarom met een vlooienkam boven een licht oppervlak en test zwarte korrels op een vochtig wit papiertje: kleuren de randen roodbruin, dan is het vlooienpoep. Let vooral op de onderrug en de staartbasis.

Richting 2: grasaren, en dan vooral in de zomer

Een grasaar is een klein grasdeeltje dat zich in de huid werkt en niet vanzelf verdwijnt. Volgens het LICG zijn grasaren vooral te zien van juni tot en met augustus of september. Ze komen terecht tussen de tenen, in de oksels, in de liezen, in de neus, in de oren en bij de ogen.

Het beeld is heel herkenbaar: een hond met een grasaar in zijn neus gaat niezen en proesten; zit hij in het oor, dan schudt je hond met zijn kop en klappert met zijn oren; zit hij in een poot, dan loopt het dier meestal kreupel of mank. En op de plek zelf gaan honden heftig likken, bijten of krabben.

Het LICG is duidelijk over de urgentie: twijfel je of lukt het niet om hem eruit te halen, ga dan zo snel mogelijk naar de dierenarts. Hoe langer je wacht, hoe dieper de aar doordringt en hoe meer schade hij aanricht.

Richting 3: oren en huidplooien

Veel krabben aan de oren of het hoofd scheef houden kan wijzen op oormijt of een ontsteking. Het LICG geeft daar een waarschuwing bij die de moeite waard is om te onthouden: druppel niet zomaar iets in het oor. Zit er een beschadiging, dan kan een middel meer kwaad dan goed doen, en zonder in het oor te kijken weet je dat niet.

Richting 4: allergie

Blijft de jeuk terugkomen zonder dat vlooien, grasaren of oren de verklaring zijn, dan komt allergie in beeld. Het Universitair Dierenziekenhuis in Utrecht onderscheidt daarbij een aantal vormen:

• **Atopie**, een allergie tegen stoffen of organismen in de omgeving, bijvoorbeeld pollen, huisstof of huisstofmijten. Het beeld: jeuk, huidontsteking, oorontsteking, roodheid en kale plekken, op vrijwel het gehele lichaam.
• **Voedselallergie**, met jeuk over het gehele lichaam, huidontsteking en oorontsteking.
• **Vlooienallergie**, met jeuk en huidafwijkingen op het achterlijf.

De overlap is groot, en dat is meteen waarom dit dierenartswerk is. Bij een vermoeden van voedselallergie werkt Utrecht met een uitsluitingsdieet, ook wel eliminatiedieet genoemd, dat minimaal zes weken strikt volgehouden moet worden. Strikt betekent hier ook echt strikt: één snoepje van de buren maakt de test waardeloos, en dan begin je opnieuw.

Wat je zelf zinvol kunt doen

• Vlooienbehandeling op orde brengen, van alle dieren in huis, en de omgeving meenemen.
• Na een wandeling door hoog gras je hond nakijken tussen de tenen, in de oksels, de liezen en de oren.
• Noteren wanneer de jeuk erger is: per seizoen, na een wandeling, na een bepaalde maaltijd, binnen of buiten. Dat patroon is voor je dierenarts waardevolle informatie en is achteraf lastig te reconstrueren.
• Foto's maken van de plekken. Huid verandert, en wat je vandaag ziet is over een week anders.

Wat je niet doet: zelf zalven, crèmes of shampoos van mensen gebruiken, of iets in het oor druppelen zonder dat iemand erin gekeken heeft.

Wanneer je gaat

Ga naar je dierenarts bij kale plekken, wondjes, korstjes of rode plekken, bij jeuk die dagen aanhoudt, bij een hond die zich openkrabt, bij oorklachten, en bij het vermoeden van een grasaar. Krabt je hond zichzelf kapot, dan wacht je niet: een beschadigde huid raakt makkelijk ontstoken en dan heb je twee problemen.

Dit artikel is algemene informatie en geen diagnose. Welke oorzaak bij jouw hond speelt, stelt je dierenarts vast.