Diarree bij de hond: afwachten of bellen?

Dunne ontlasting is een van de meest voorkomende redenen waarom mensen naar hun dierenarts bellen, en meestal terecht. Het lastige is dat de klacht zelf niets zegt over de oorzaak: stress, iets nieuws gegeten, wormen, een infectie of iets ernstigers geven aan de buitenkant hetzelfde beeld.

Wanneer kort afwachten redelijk is

Het LICG noemt stress of het eten van iets ongewoons, of voer waar de hond niet aan gewend is, als oorzaak van tijdelijk dunne ontlasting. Blijft het bij een dag, is je hond verder helder, drinkt hij goed en zit er geen bloed in, dan mag je dat kort aankijken.

De formulering van het LICG is ook meteen de grens: duurt het langer, raadpleeg dan de dierenarts.

Bel eerder dan een dag bij deze dingen

• **Bloed in de ontlasting**, of ontlasting die zwart en teerachtig is.
• **Een pup of een oude hond.** Die drogen veel sneller uit dan een gezonde volwassen hond.
• **Braken erbij**, zeker als je hond ook geen water binnenhoudt.
• **Een slappe, slome hond**, of een pijnlijke buik.
• **Verdenking van vergiftiging of van iets ingeslikt.**
• Waterdunne ontlasting die met veel tegelijk komt.

Uitdroging is waar het meestal misgaat

Niet de diarree zelf, maar het vochtverlies maakt een hond ziek. Zorg dus dat er altijd vers water staat en dat je hond ook echt drinkt. Een hond die niet meer wil drinken terwijl hij dunne ontlasting houdt, hoort dezelfde dag gezien te worden.

Giardia: het beeld dat blijft terugkomen

Een veelvoorkomende oorzaak bij jonge honden is giardia. Het LICG beschrijft die als diarree met zachte tot waterige ontlasting die sterk ruikt en slijmerig kan zijn; de ontlasting kan vettig zijn. Giardia-infecties komen vooral bij jonge dieren vrij regelmatig voor, en onder pups jonger dan zes maanden ligt het percentage besmettingen fors hoger.

Herken je dat beeld, en vooral als het steeds terugkomt, meld dat dan bij je dierenarts. Bij symptomen van een giardia-infectie kan de ontlasting worden onderzocht, en dat is een gerichte vraag die je zelf kunt stellen.

Over de overdracht naar mensen is het LICG geruststellend: hoewel het in principe mogelijk is dat de parasiet van mens naar dier of omgekeerd wordt overgebracht, is het risico daarop klein. De grootste kans op besmetting is bij mensen van mens tot mens, en bij dieren van dier tot dier.

Wormen horen ook in dit rijtje

Bij een worminfectie werken de darmen niet goed en krijgt de pup diarree en gasvorming, en soms braken. Weet je niet meer wanneer je hond voor het laatst ontwormd is, noem dat dan bij je afspraak; het is precies wat je dierenarts wil weten.

Wat je in de tussentijd doet, en wat niet

Wel doen: water beschikbaar houden, kleine porties van zijn gewone voer aanbieden in plaats van een grote maaltijd, en de tuin of de wandelroute nagaan op iets wat hij kan hebben opgegeten.

Niet doen: middelen tegen diarree uit je eigen medicijnkastje geven, of op eigen initiatief overstappen op een heel ander voer terwijl de darmen al van slag zijn. En stop niet met water geven omdat het er toch weer uitkomt; dat maakt de uitdroging erger, niet minder.

Neem een monster mee, dat scheelt een rit

Ga je naar de praktijk, neem dan vers ontlastingsmateriaal mee in een schoon potje. Onderzoek van de ontlasting is bij aanhoudende diarree vaak de eerste stap, en met een monster bij de hand hoef je daar niet apart voor terug te komen.

Dit artikel is algemene informatie en geen diagnose. Houdt de diarree aan of zit er bloed in, neem dan contact op met je dierenarts.